NYC – Greg Hutchinson, Jimmy Heath & Jason Lindner

7/8/9/ dec NYC
Net voor (en na) de grote storm – de tentamens en Sandy – moest ik toch nog effe naar NYC. Ik kwam donderdag avond aan bij Joe. En hij was een beetje hyper, dus het zou een late avond worden. We keken een film over drugs handel in Mexico. En we hadden mijn bed op de vleugel geinstalleerd, want het was een beetje een rommeltje in de woonkamer (m.n. op de bank waar ik normaal slaap). Het sliep relaxt want het is lekker hoog van de grond, maar je moet natuurlijk niet halverwege de nacht je omdraaien en dan van de piano afvallen. Gelukkig is dat niet gebeurd.

Vrijdagochtend ging ik naar Brooklyn, om te ontbijten met Jason Linder, hij was de hele maand op tour geweest naar Japan, Italie en Israel. Het was leuk om bij te praten, het is een inspirerende pianist. Hij heeft jaren les gehad bij Barry Harris en weet precies wat jazz is. Maar op dit moment maakt hij meer modernere jazz, wereld muziek, odd meter, en gaat het hem vooral om vernieuwing, en gebruik maken van verschillende kleuren… Je hoort rock en blues en gypsy in zijn muziek. Na de lunch zijn we met de taxi naar Manhattan gegaan, hij had repetitie voor zijn concert waar ik hem savonds weer zou zien. Ik heb toen de hele middag n beetje door de east village gelopen, en ben toen savonds naar Drom gegaan, waar het concert van Jason was. Hij speelde met Panagiotis Andreou, Mark Guiliana het materiaal van zijn cd NOW VS NOW. Kijk op zijn website: www.jasonlindner.net

De volgende dag ben ik naar de kerst markt op union square gegaan. Superleuk, allemaal handwerk en exclusieve, creatieve mensen. Houten stropdassen, sokpoppen, en kerstkransjes. Savonds Lasagne gekookt voor Joe Cohn en wat vrienden van hem.

Zondag uitgeslapen, en wat gestudeerd. Toen naar de Blue note gegaan waar ik Gregory Hutchinson trof. Samen gingen we met de auto naar zijn concert met Jimmy Heath, Jeb Patton in the First Presbyterian Church (Mount Vernon, NY). Tof concert, vooral om ook backstage de verhalen van Jimmy te horen, hij heeft net een nieuw boek uit, over zijn leven, “Walking with Giants”. Jimmy is geboren in 1926…. en echt een opa, maar wat een energie, grappen vertellen aan de lopende band… Na het concert ging ik met Greg weer naar Manhattan, en we stopten even in Smalls waarna ik door ging naar Fatcat. Joe Cohn moest daar spelen met Ehud Asherie. Daarna heb ik nog wat pool gespeeld met Joe en Floanne, dit duurde tot laat, en toen ik de volgende (maandag) ochtend de bus van 7 uur pakte had ik dan ook maar weinig geslapen…

This slideshow requires JavaScript.

Karrin Allyson – masterclass

19 oktober
Workshop Karrin Allyson en onweer

Ik was uitgekozen om mee te doen met de masterclass van Karrin Allyson, een geweldige jazz zangeres die naar Berklee kwam om een dag les te geven aan een aantal zangstudenten. Wel een eer – aangezien er 900 zangstudenten in Berklee zijn…

IMAG1441
“After graduating from UNO in 1986, Allyson moved to Minneapolis, and concentrated on her jazz career. In 1990, she moved to Kansas City, where her jazz career took off. In 1992 she recorded her debut album, I Didn’t Know About You, which was so well received it was re-released on Concord Records in 1993.[2] She subsequently recorded eight more Concord-released albums in Kansas City. In 1998, she moved to New York City with her longtime partner, classical music radio host Bill McGlaughlin, whom she met in Kansas City in the early 1990s. Allyson sings in English, French, Portuguese, Italian, and Spanish. The songs she performs are drawn from a variety of genres, including bossa nova, blues, bebop, samba, jazz standards, and other jazz modalities, and also ballads, pop standards, the Great American Songbook, soft rock, and folk rock. She has also recorded vocal performances of several instrumental jazz compositions, using both scatand vocalese techniques. As of 2011, she has recorded 12 original studio albums, all under the Concord label, and in 2009 she released a career-spanning “best of” collection. Four of Allyson’s albums — Ballads: Remembering John Coltrane (2001), Footprints (2006), Imagina: Songs of Brasil (2008), and ‘Round Midnight (2011) — have received Grammy nominations for Best Jazz Vocal Album. Allyson tours extensively, both in the United States and internationally.”

Wat Karrin vertelde aan de studenten was zeer waardevol, over podium presentatie, microfoon techniek en improvisatie. Bij iedereen had ze weer een ander punt van aandacht. Ik zong “taking a chance on love” en ze vond dat ik het best wat langzamer mocht zingen, zodat de woorden en de swing beter tot zijn recht komen. Daarnaast hebben de muzikanten heel weinig nodig om van de introductie (in rubato – without time) naar het thema te gaan, en door een noot te zingen kon de band al t nieuwe tempo op pikken.

Savonds gaf Karrin een concert in Scullers jazz club in Boston. Ik ben erheen gefietst (door de regen, als het hier regent dan regent het hier goed… ) En het leuke was dat ik gratis naar t concert kon kijken omdat ik meehielp met de cd verkoop. Altijd een leuk klusje, dus dat doe ik graag. Erna zou ik naar een Berklee feestje gaan, maar er werd nog wat nagedronken met de band van Karrin. En dit werd wat later dan gepland, erg gezellig, en rond een uur of 4 fietste ik naar huis. Ongeveer een half uur door de stromende regen. Op zich was ik wel voorbereid, maar het was zo dat het ook onweerde, boven mijn hoofd. Bizar eng. Hier in Boston werkt de riolering niet zoals in Nederland, dus er ontstaan rivieren op straat waardoor het lastig fietsen is. Brr…. In watertown (waar ik woon) aangekomen heb ik meteen maar een douche genomen en toen gaan slapen.

This slideshow requires JavaScript.

Over Larry Monroe

This slideshow requires JavaScript.


8 oktober – recuerdo

Sir Larry Monroe, een begrip op Berklee, gaf vanaaf zijn ‘retirement- concert’ na 50 jaar te werken op Berklee. Ik heb Larry voor het eerst ontmoet tijdens Umbria Jazz in 2007, waar hij betrokken was bij de workshops die Berklee daar elke zomer geeft. Ik heb een tijd met hem gesproken over mijn carriere en studies. Larry is iemand die zich graag op de achtergrond houd, maar toch overal betrokken bij is. Hij heeft dan ook zoveel connecties in de muziek opgebouwd. En hij wordt beschreven als student, teacher, methodologist, dean, vice president and global ambassador. Hij is daarnaast ook een geweldig saxofonist en (bigband) arrangeur. Iemand waarvan ik onwijs veel kan leren.

Vanavond gaf hij dan een afscheidsconcert met eigen werk en eigen arrangementen, begeleid door de ongeveer 30 andere Berklee docenten die samen een geweldige band vormden. Daarnaast was een oud student van Larry uitgenodigd als special guest: saxophonist Donald Harrison. Larry’s meest recente job in Berklee was vice voorzitter van Academische zaken en van de (nieuwe) Berklee opleiding in Valencia (Spanje). Daarnaast speelde hij met Lou Rawls, Buddy Rich, Dizzy Gillespie, Tony Bennett, Gary Burton, and the Boston Pops Orchestra. Als docent heeft hij vele geinspireerd waaronder Branford Marsalis, Anat Cohen, en Donny McCaslin.

– http://www.berklee.edu/news/330/a-profile-of-berklee-s-international-man-larry-m
– http://jazztimes.com/articles/57726-larry-monroe-berklee-educator-to-retire-after-50-year

Over John Patitucci


17 oktober

Professor en bassist John Patitucci is een van de docenten in het honoursprogramma van Berklee (Berklee Global Jazz Instituut) Hierover later meer… Hij was te gast bij het wekelijks forum van Global, en gaf de dag erna een interview in Berklee.

In het interview vertelde John over hard werken, en over van alle markten thuis zijn. Je moet alles kunnen, en goed. Hij vertrelde dat hij in LA werd uitgelachen als hij zijn contrabas meenam. Dit in tegenstelling tot in NY, waar de Electische bas ‘not done’ was…(en nog steeds een beetje is). Patitucci is geboren in Brooklyn in New York. Zijn interesse voor muziek begon ooit toen hij en zijn broertje een doos met platen vond op straat. Samen raakten ze gefascineerd door jazz en leerde bas spelen…. Hij verhuisde naar San Francisco om klassiek contrabas te studeren, en begon ook daar zijn carriere. Doordat hij jaren in LA woonde werd hij een muzikale duizendpoot. Mainstream, jazz, pop, funk, rock, alles kan hij spelen. Hij speelde onder andere met B.B. King, Wayne Shorter, Herbie Hancock, Micheal Brecker, George Benson, Dizzy Gillespie, Bon Jovi, Joshue Redman, Freddie Hubbard, Tony Williams, Danilo Perez en Chick Corea.

Hij vertelde hierover. Een fantastisch moment was toen hij uitgenodigd werd op het befaamde valentijns feest van Chick Corea, om daar te spelen met de huisband. Chick hoorde hem spelen, en John was bloednerveus… Een paar weken later toen hij bij de radio aan het werk was – werd er gebeld. De engeneer die hem altijd in de maling nam zei dat het Mr. Corea aan de lijn was, John geloofde het niet, dus gooide de hoorn op de haak. Dus Chick moest nog een keer bellen… oeps… Uiteindelijk kreeg hij als 19 jarige de kans om te toeren met Chick Corea band…

Wow! En dat is dus gewoon een van mijn docenten…. !

Meer informatie over hem : http://www.johnpatitucci.com/